Mijn verhaal !


Repetitive Strain Injury of-te-wel RSI in de volksmond steekt steeds meer de kop op.
Wat het precies is hoef ik denk ik niet meer te vertellen. Als je bij een zoekmachine RSI intypt rollen de sites er aan de lopende band uit.
Op deze site kun je meestal wel vinden wat het precies is en wat je kunt doen om het te voorkomen.
Ook verdiepen sommige sites zich in het behandelen van deze nieuwe ziekte maar hun advies blijft een advies en lost vaak zelden problemen op van mensen die echt RSI hebben of in de risico factor zitten.

De moeilijkheid zit hem denk ik nog het meeste in het accepteren van de klachten.
Uitspraken als; "ik krijg dat niet want ik sport" of "ik heb daar geen aanleg voor" zijn maar gedeeltelijk waar.
Elke behandeling is dan ook per persoon anders. Je kunt dus niet praten over DE behandeling. Eén ding is zeker !
Zalfjes en wonderpilletjes zijn er niet dus zal er naar andere oplossing gezocht moeten worden om er "vanaf" te komen.

Ik mag zeggen dat ik uit ervaring spreek ! Waarom ?
Sinds 1997 heb ik last van een muisarm (de Nederlandse benaming van RSI)
Waarom ze het hier in Nederland muisarm noemen is mijn onduidelijk. Natuurlijk roept het (computer) muis gebruik de klachten sneller op doordat we de muis het meeste gebruiken als we achter de computer zitten. Maar ook andere werkzaamheden zijn RSI gevoelig als je hier niet goed mee om gaat.

RSI is dan ook niet alleen van deze tijd. Ook vroeger had men last van deze overbelasting, zeker als men op het land werkte.
Daar we met z'n allen steeds minder bewegen en de computer zijn intrede heeft gedaan zijn de klacht natuurlijk wel fors toegenomen de laatste jaren.

RSI is niet te zien. En dat maakt het vaak moeilijk voor omstanders.
Een gebroken been tja dat zie je wel en een verkoudheid is meestal ook wel duidelijk maar een muisarm kun je niet zien en niet horen.

De eerste vraag die ik meestal dan ook krijg is; "wat voel je dan precies?"

Heb je ooit een hele dag gesport ? of een halve dag op je hurken gezeten ?
Anders moet je eens proberen om een paar honderd schroeven met de hand in een balk te schroeven.................
Wat je de volgende dag DAN voelt is mijn verklaring op wat IK voel met RSI.
Spierpijn, krachtverlies, lam, tintelingen kortom gevolgen van een overbelasting.

Normaal gezien herstellen de spieren zich weer na één of twee nachten maar bij mensen met RSI blijft dit gevoel aanwezig en zullen de spieren zich sneller vermoeien als bij andere. Het gevolg is dat men steeds minder kan doen omdat de spieren zich te snel vermoeien.

De meeste herkennen gelukkig de symptomen als je er over praat maar de nuchterheid blijft en denk ach ik kan het toch niet krijgen.
Bewezen is dat niet iedereen het even snel kan krijgen maar dat wil niet zeggen dat je het nooit kan krijgen. Wanneer je de pijnprikkels van je lichaam gaat negeren kan ook bij jou de klacht de kop opsteken.

Zoals ik al zei; "er is niet één medicijn of één geneest methode"

Ook ik heb menige ziekenhuizen vanbinnen gezien.
Doe het even rustig aan zei mijn huisarts alsof het een sport overbelasting was maar met een blik van stel je niet aan.........

Na een jaar stond ik echter weer bij mijn huisarts omdat de klachten niet meer echt weg wilde gaan. Eén spier was zelfst duidelijk zichbaar als ik mijn pols/vingers maar een beetje bewoog.
Gevolg, mijn eerst bezoek aan een therapeut die het vervolgens met electrode en massage weg wilde kneden. Maar jammer genoeg hielp dit niet echt en stond ik na mijn x aantal sessies weer terug op de deurmat van de huisarts.
Dan maar naar het ziekenhuis voor een onderzoek. Steeds als ik er met mensen over praat zeg ik lachend; "ik heb meer foto's van mijn arm/pols dan van mij zelf".

Na een echoscopie en diverse X-ray fotosessies hebben ze geen afwijkingen gevonden. Na diverse gesprekken kwam ik vervolgens bij het revalidatie centrum in Blixembosch.
Nieuwe arts nieuwe ideeën en dat heb ik geweten. Na het tweede gesprek verliet ik het ziekenhuis met mijn arm in het gips ! En bij deze éne keer is het dan ook niet gebleven.

Hoewel de klachten na de eerste gipsbehandeling toch behoorlijk waren afgenomen stond ik een jaar later weer bij hem voor de deur.
Zijn woorden waren het zelfde als de éérste keer; "uw arm is zwaar overbelast en zullen we toch weer wat rust moeten geven! "
Ik moet toegeven dat ik wat eigenwijs was op dit gebied en de klacht toen eigenlijk nog niet zo serieus nam. Ik heb in al die tijd dan ook gewoon doorgewerkt zelfst die keren dat ik met mijn arm in het gips zat.

Tja de behandeling was mij dus wel weer duidelijk en wederom verliet ik het ziekenhuis met mijn arm in het gips. Alleen nu wat hoger als voorheen.
Het bleek beter te zijn volgens hem als hij mijn hele arm in het gips zou verpakken dus niet alleen mijn onderarm, dit gaf wat meer rust.
Wederom heb ik gewoon doorgewerkt ondanks mijn geringe handicap en dat was dan ook de rede om de behandelingen om te gooien. Na diverse gesprekken te hebben gehad met mijn baas ben ik toch maar eens 7 weken thuis gebleven.
We hebben daarna gekeken wat de beste mogenlijkheden waren voor mij om toch op mijn werkplek te kunnen blijven zitten. Hieruit is gekomen dat maximaal 4 uur computer werk een flinke bijdrage moest leveren aan het bestrijden van mijn klacht.
Daarnaast bracht ik 3 keer per week anderhalf uur per sessie door bij OCA.
OCA is een bedrijf die doet aan RSI bestrijding buiten de RSI training leren ze je ook om gecontroleerd te bewegen.

Of dit mijn klachten voorgoed aan de kapstok zal doen hangen weet ik niet maar ik voel me wel fit en dat heb je toch nodig om te kunnen herstellen.
Voorlopig ga ik nog door met mijn trainingen en hoop toch zo van mijn klachten af te komen maar het valt niet mee. Daarbij krijg je zo nu en dan een behoorlijke terugval waardoor je soms wat depri wordt en je af gaat vragen of het allemaal wel helpt.
Over het gebruik van hulpmiddelen zoals een brace zijn de meningen nogal verdeelt.
Mijn advies alleen als je er zelf baat bij hebt maar niet langer als noodzakelijk want spieren zijn ervoor om te bewegen............

Verder wil ik nog één ding meegeven, ben niet zo eigenwijs als ik.
Negeer je klachten niet maar neem ze serieus want geloof me voorkomen is beter als genezen !!

Informatie nodig ?? zie: www.rsi.pagina.nl
of www.rsi-therapie.nl/info.html
 


Enkele misvattingen over RSI
mening en inzichten over het RSI-syndroom nog eens op een rij:

- RSI onstaat niet door herhaalde bewegingen maar door    het niet bereiken van  een volledige rusttoestand tussen   de bewegingen in.

- RSI ontstaat niet door langdurige overbelasting van grote   krachten maar juist   door langdurige kleine krachten.

- RSI oplossen door middel van  houdingstherapie is een    gebed zonder einde.

- RSI is een toestand waarbij de bindweefselstructuur in   negatieve zin is veranderd.

- Is RSI eenmaal aanwezig dan zal eerst de lichamelijke   oorzaak moeten worden behandeld alvorens men overgaat   op werkaanpassingen of andere maatregelen.

- Preventieve maatregelen zijn aan te bevelen mits ze gericht   zijn op het verbeteren van de doorbloeding en vergroting   van beweeglijkheid

- RSI-klachten zijn vrij eenvoudig en effectief te behandelen.
 

Artikel op het Internet: Kinderen en RSI

Onder volwassenen is het inmiddels een onderkend probleem: rsi (Repetitive Strain Injury)
Sinds computers een steeds grotere rol spelen in het leven van jonge kinderen, lopen ook zij risico’s.

In de klas met een groepje achter de computer. Na schooltijd nog even met een vriendje achter de Nintendo of Playstation. En dan ’s avonds nog even achter de pc voor het huiswerk. Kinderen en rsi. Het is in Nederland een nog weinig besproken onderwerp. Ten onrechte, want kinderen die van jongs af aan met de computer werken, zijn een risicogroep.

Australisch onderzoek heeft uitgewezen dat er niet te licht over rsi bij kinderen moet worden gedacht. Een muisarm bij een kind kan namelijk leiden tot vergroeiingen die op latere leeftijd niet meer goed komen. Vanuit de ergonomische hoek en door rsi-patiëntenverenigingen wordt ook in Nederland inmiddels opgeroepen om waakzaam te zijn en kinderen van jongs af aan te leren hoe ze moeten computeren. Tegelijkertijd wordt de overheid aangespoord om naast investeringen in computers te zorgen voor passend meubilair.

MUISJE MAX
Ergotherapeute Dorrit Jansen ontwikkelde samen met een studiegenoot het lespakket Muisje Max wil geen muisarm om kinderen uit groep 2 te leren op een goede manier achter de computer te zitten. "De diagnose rsi is op volwassenen gericht. Het blijkt dat ook kinderen kramp krijgen in hun armpjes. De Nintendo-duim is een steeds vaker gehoorde term, maar er zijn ook kinderen met knopen in de schoudertjes. Met Muisje Max willen we kinderen bewust maken dat lang computeren met een verkeerde houding slecht is. Net zoals je een kleuter leert dat hij zijn handen moet wassen nadat hij naar het toilet is geweest, moet hij zich dat computeren op een natuurlijke manier eigen maken."

Het lespakket is geschreven voor de leraren en muisje Max vormt de rode draad. Gewaarschuwd door de pijnlijke armen van papa Muis leert Max dat hij goed moet zitten achter de computer. Hij leert dat hij pauzes moet houden en doet oefeningen tegen kramp. Vijf lessen lang verdiepen de leerlingen zich met muisje Max in de materie door middel van allerhande opdrachtjes: een rollenspel, een kleurplaat en een lied (‘hoofd, schouders, rug, knieën, teen’). Voor de ouders gaat er een brief met de nodige informatie mee naar huis.

Dorrit Jansen: "Je kunt de kinderen namelijk wel alleen op school leren hoe ze goed moeten zitten, maar als dat toetsenbord thuis alsnog op ooghoogte staat heeft het weinig zin."

Sonja Dippel van de rsi-patiëntenvereniging in Utrecht herkent de toename in rsi-klachten onder kinderen. "We merken dat ouders vaker bellen. Kinderen krijgen in eerste instantie kleine symptomen. Zij hebben natuurlijk een veel minder statische houding dan de meeste volwassenen. Maar de verschuiving gaat snel. Kinderen rond de elf, twaalf jaar zijn niet alleen veel onbeweeglijker dan de kleintjes, ook in vergelijking met hun leeftijdsgenoten van vroeger laat hun beweeglijkheid te wensen over."

Harde cijfers van jonge rsi-slachtoffers kent Dippel niet: "Een kind komt niet bij de Arbo."

Net als Dorrit Jansen benadrukt Sonja Dippel de noodzaak kinderen van jongs af aan te leren computeren. Dippel: "De overheid geeft veel geld uit aan computers. In Zoetermeer wordt zelfs al gewerkt met een digitaal schoolbord, waarbij de leraar op de computer kan zien hoe ver de kinderen op hun eigen computertje zijn. Alles moet zonodig efficiciënt. Laten we daar met z’n allen liever ‘gezond efficiënt’ van maken."

Tips ter bestrijding van rsi:

Leer kinderen spelenderwijs dat ze niet uren achtereen moeten computeren. Gebruik bijvoorbeeld een zandloper of een kookwekkertje en zeg dat ze, als die is afgelopen even wat anders gaan doen.

  • Zorg dat ze wat oefeningen paraat hebben voor het geval ze kramp krijgen.
  • Leer ze dat ze recht voor het scherm moeten zitten, met de rug tegen de stoelleuning. Eventueel met een kussen in de rug. En vertel dat ze de schouders ontspannen moeten houden.
  • Zorg dat de stoel op de juiste hoogte staat, waarbij de benen in een hoek van negentig graden op de grond staan en de voeten recht onder de benen op de grond komen.
  • Gebruik eventueel een voetenbankje, als de voeten niet bij de grond komen.



tekst: Barbara van Gool