Het is ‘s morgens 8uur voordat ik me nog
even opfris. Een spannende dag zeker want om
9uur moet ik me melden op de gipskamer. Ik
kleed me aan en pak nog een bakje koffie.
Dan is het tijd
Met lood in mijn schoenen pak ik mijn
spullen en loop ik naar de bushalte.
Nog even een glip naar mijn autootje wetende
dat het weer een poos zal duren voordat ik
daarin mag en kan rijden. De bus nadert en
het eerste voordeeltje is binnen, mijn hele
reis kost slechts 3 euro. Tijdens de
zomerdienstregeling kun je een kaartje kopen
voor de hele dag voor slechts 3 euro,en niet
alleen na 9 uur.
Aangekomen in het ziekenhuis neem ik plaats
in de wachtkamer. Het is nog opvallend stil
maar tja ben dan ook ruim op tijd. Eigenlijk
te vroeg want de klok heeft nog geen negen
uur geslagen.
Daar gaan we dan, meneer Muller? Hoor ik
roepen en ga met mijn verwijskaart in mijn
hand naar binnen. De deur waar ik al zo vaak
naar binnen ben gegaan is anders dan te
voren zonder daar een verklaring voor te
kunnen geven. De gipskamer heeft 3 bedden ,
behandelkamers kun je zeggen met daar tussen
wat schuif gordijnen. Naast mij wordt er nog
een jongen van 10 binnen gereden. Een
ongelukje gehad waarschijnlijk want zijn
hele been zit in het gips.
Hij kijkt me aan en in zijn ogen lees ik de
vraag wat ik daar doe, want als hij mij zo
van onder tot boven bekijkt ziet hij toch
niets aan me. Het gordijn gaat dicht en men
bekijkt het formulier.
Ehm je hebt toch al geruime tijd klachten en
het is niet de eerste keer hier. Heb je er
veel last van?
Ik vertel hem de situatie en hoe het
allemaal is gegaan Wijs ook naar mijn
buitensporige spierbundels. Mmm dat is niet
best . Hij staat op en bespreekt achter het
gordijn nog even wat te doen. Ik hoor hem
vragen gips braces maken? Verder hoor ik
niks en hij komt terug.
Schuift het gordijn wat opzij het zegt; “ik
heb het er even over gehad met een collega
maar in jou situatie en met jou klachten is
circulair niet afneembaar gips beter”
Ga
één pagina terug
Klik hier en
Lees verder >>>
#1