|
Daar zit ik weer wederom in het gipsverband, nu niet alleen rechts maar ook aan de linkerkant. Een dikke jas aan want stel je voor dat ze het zien, maar moet ik me niet afvragen, een jas met die warmte zal meer opvallen misschien? De verhalen komen en men gaat vragen; “wat heb je gedaan?”  Het ziet er belachelijk uit als je jezelf in de etalage ruit ziet staan. Je verhaal vertellen keer op keer, en bij de volgende denk je, O nee toch niet alweer. Na een tijdje weer terug en je denkt misschien mag het er eindelijk af, maar nee weer vier weken goh wat is dat straf. Een nieuwe kleur en je denkt pak eens groen, maar de kleur maakt niet uit want je wordt gehinderd in bepaalde dingen doen. Weer de zoveelste die het vraagt; “He alweer in het gips?” gaat dat zo blijven is er dan helemaal niks? Niks anders wat ze bij jou dan kunnen doen? en kijken weer naar mijn twee armpjes verpakt in het groen. |
